63461992151650893340.jpg

سلام دوستان حقیقتشو بخواید چند وقتی هست که بر سر یه موضوعی با خودم فکر میکنم و کلنجار میرم ولی به نتیجه ای نمی رسم!!! یعنی تمییز بین این کار برایم خیلی سخته حالا ازتون میخوام هرکسی و با هر تفکری نظرشو بده و اگه شاهد مثالی از احادیث و روایات اهل بیت (ع) و یا ماجرای مشابهی از جنگ و یا حتی داستان یا سخنی از بزرگان داره برامون بفرسته !!
خلاصه حرفم اینه که : چند سال پیش یه نفر از علامه آیت الله مصباح یزدی سوال می پرسه که : آقا شمایی که این همه دم از ولایت و سربازی امام خامنه ای (حفظه الله) می زنید چرا در بعضی مواقع در موضع گیریهای شما و امام خامنه ای تفاوت وجود داره ؟!!! علامه جواب میدن که :" ایشون وظیفه ی رهبری و امامت رو انجام میدهند و بنده هم وظیفه ی سربازیم رو"!!!
حالا حرف من این جاست :

 

خیلی عجله نکنید !!! فقط برا جواب دادن بهش خوب فکر کنید و بعد راهنماییم کنید .

اگر کسی اهل خوندن مستمر بیانات امام خامنه ای باشه و در طول چند سال از خوندنشون بهره مند شده باشه به خوبی اینو درک میکنه که یه رحمت و بزرگواریه خاصی در دیدگاه های ایشون وجود داره(البته این لطف و بزرگواری یک لبه ی تیغه دو دمیه که لبه ی دیگرش قاطعیت و برخورد عاشورایی با دشمنان و معاندین از جمله شیطان بزرگ است) . ما وقتی به صحبت های منتقدین و نقادان( از هر جناحی ) گوش می کنیم به خوبی میتوانیم حرف دلشونو بفهمیم ولی هر چقدر که پای منبر ایشون بنشینیم حرفی که دال بر جانبداری و گرایش خاصی باشه در بیانات ایشون پیدا نمیشود!!! یا حداقل ما ندیدیم! اگه شما سراغ دارید بگید!

دوران 8ساله هاشمی و دوران 8ساله خاتمی وهمچنین دوران 8ساله احمدی نژاد و حتی الآن و درطول این مدت دولت روحانی با وجود تمام تفاوت ها و اختلاف ها!!! در مقام نقد و موشکافی ، یه دنیا حرفهای خوب و بد که گواه خدمت و خیانت و دوستی و دشمنی و صمیمیت و عداوت و...برای گفتن و شنفتن وجود دارد و با اینکه شاید امثال من بیسواد هم بتونیم به راحتی بعضی از این ادعاها رو اثبات کنیم!!! ولی همیشه نظرات ایشون ورای از گفته ها و شنیده ها بوده ؛ که شاید علتش دید کلی ایشون به مسائل باشه ! یا جذب حداکثری ! ویا انجام وظیفه خوشبینی به برادر مسلمان ! و یا حتی بنا بر ادعای برخی غلبه ی رأفت و عطوفت در شخصیت ایشان بر قاطعیت و استحکام رای (برخلاف امام خمینی ره)!!! که خدا رو شکر در هر صورت همیشه راهگشا بوده است .

حرفمون اینه که در کنار جایگاه و منش رهبری ایشون ، نباید جایگاه منتقدین و و صاحب نظران و مخصوصأ نظریه پردازان را نادیده و یا تضعیف کرد چنانچه بسیاری از حرف ها هستند که تنها با فریادهای منتقدان مورد توجه قرار می گیرد و به گوش ها می رسند! چرا که یکی از شئون رهبری جامعه دید کلی داشتن به مسائل و عدم ورود به جزئیات است ؛ نمونه های فراوانی میشه براش تعریف کرد : از برخوردهای متفاوت با سیستم های سرمایه داری و برخورد با فتنه گران غربگرا در دوران خاتمی و فتنه مخملی های سطل آشغال سوز در سال88 ، جریان انحرافی  در اواخر دوران احمدی نژاد گرفته تا همین دولت یکساله روحانی و تفاوت نگاه ایشان با همه منتقدان و حتی دلسوزان نظام ؛ که همشون  بیانگر تفاوت در دیدگاهها است .

حالا از شما میخوام راهنماییتون دراین مورد باشه که آقا ما در برخورد با دسته ها و جریان ها و افراد برخوردمون باید شبیه فرمانده باشه؟! یا سرباز؟! و یا اینکه اصلأ این دو برخورد یکی هستند ؟!!!

     یاعلی